Montpellier nie ma monumentalności Paryża ani kurortowego charakteru Nicei. I właśnie dlatego warto dać mu szansę. Historyczne centrum tworzy labirynt wąskich uliczek i niewielkich placów, kilka minut dalej zaczyna się monumentalna zabudowa Antigone, a jeszcze dalej miasto otwiera się w stronę rzeki Lez i współczesnej dzielnicy Port Marianne.
Do tego dochodzi rzecz, o której łatwo zapomnieć podczas oglądania mapy: Morze Śródziemne znajduje się zaledwie kilkanaście kilometrów od centrum. Dzięki temu zwiedzanie Montpellier można bez większego problemu połączyć z plażą, wycieczką do Sète albo wypadem w stronę winnic Pic Saint-Loup.
Na zobaczenie najważniejszych atrakcji Montpellier warto przeznaczyć dwa dni. Jeden wystarczy na historyczne centrum, ale dopiero weekend pozwala zestawić średniowieczne Écusson z nowoczesną częścią miasta i nie zamienia każdego spaceru w wyścig z czasem.
Spis treści:
Montpellier – najważniejsze atrakcje w skrócie
| Atrakcja | Ile czasu? | Najlepsza pora | Dla kogo? |
|---|---|---|---|
| Place de la Comédie | 30–45 minut | rano lub wieczorem | pierwszy pobyt w Montpellier |
| Écusson | 2–3 godziny | rano i późne popołudnie | spacery i atmosfera miasta |
| Place Royale du Peyrou | 30–60 minut | przed zachodem słońca | widoki i fotografia |
| Łuk Triumfalny | 15–30 minut | rano lub późne popołudnie | architektura i panorama |
| Katedra św. Piotra | 30–45 minut | przed południem | historia i architektura |
| Musée Fabre | 2–3 godziny | upalny lub deszczowy dzień | sztuka |
| Jardin des Plantes | około 1 godziny | późne popołudnie | odpoczynek i przyroda |
| Antigone | około 1 godziny | późne popołudnie | współczesna architektura |
| Port Marianne i L’Arbre Blanc | 1–2 godziny | popołudnie lub wieczór | nowoczesne Montpellier |
| Plaże nad Morzem Śródziemnym | minimum pół dnia | rano | odpoczynek nad morzem |
1. Place de la Comédie – tutaj najlepiej zacząć zwiedzanie Montpellier
Place de la Comédie jest dla Montpellier tym, czym główny rynek dla wielu polskich miast: punktem orientacyjnym, miejscem spotkań i naturalnym początkiem spaceru.
Rozległy plac otaczają XIX-wieczne kamienice, kawiarnie oraz restauracje. Przy jednym z jego krańców stoi gmach Opéra Comédie, a w centralnej części znajduje się Fontaine des Trois Grâces, czyli fontanna Trzech Gracji.
Ze względu na owalny kształt plac przez lata nazywano l’Oeuf – jajkiem. Dzisiaj trudno zobaczyć dawny zarys równie wyraźnie jak kiedyś, ale nazwa nadal pojawia się w historii Montpellier.
Sam plac nie wymaga godziny szczegółowego zwiedzania. Jego największą zaletą jest położenie. Z jednej strony zaczyna się Écusson, z drugiej Esplanade Charles-de-Gaulle prowadząca w stronę Musée Fabre i Corum.
Warto przejść tędy również wieczorem. Po zmroku Place de la Comédie jest zupełnie innym miejscem niż o poranku – wypełniają go spacerowicze, studenci i goście restauracyjnych ogródków.
2. Écusson – historyczne serce Montpellier
Najciekawszą częścią centrum nie jest pojedynczy zabytek, lecz cała dzielnica.
Écusson obejmuje historyczne centrum Montpellier, którego kształt przypomina tarczę herbową. Wewnątrz znajduje się gęsta sieć uliczek, placów i zaułków, po których najlepiej po prostu chodzić.
Nie ma większego sensu wyznaczać trasy co do ulicy. Warto zajrzeć w okolice Rue de l’Ancien Courrier, Rue de l’Argenterie czy charakterystycznej Rue du Bras de Fer, ale największą przyjemność daje skręcanie w miejsca, których wcześniej nie było w planie.
To właśnie tutaj najlepiej widać jedną z charakterystycznych cech Montpellier – hôtels particuliers, czyli dawne prywatne rezydencje z wewnętrznymi dziedzińcami. Wiele z nich z ulicy wygląda niepozornie, ponieważ najciekawsze fragmenty architektury ukryte są za bramami.
Nie wszystkie dziedzińce są ogólnodostępne. Część można zobaczyć podczas spacerów z przewodnikiem.
Podczas zwiedzania Écusson warto zatrzymać się również na Place Saint-Roch, Place Jean-Jaurès i Place de la Canourgue. Ten ostatni jest jednym z najbardziej eleganckich placów w centrum i oferuje dobry widok w kierunku katedry.
3. Place Royale du Peyrou – najlepsze miejsce na koniec dnia
Jeśli rano Place de la Comédie jest dobrym początkiem zwiedzania, to Promenade du Peyrou świetnie sprawdza się jako zakończenie dnia.
Reprezentacyjna promenada powstała na zachodnim krańcu dawnego miasta i znajduje się wyżej niż duża część okolicznej zabudowy. Dzięki temu otwierają się stąd widoki na Montpellier i dalsze okolice.
W centrum stoi pomnik konny Ludwika XIV. Po przeciwnej stronie znajduje się monumentalna wieża ciśnień Château d’Eau, połączona z akweduktem Saint-Clément.
Właśnie akwedukt jest jednym z ciekawszych elementów całego zespołu. Jego długi ciąg arkad biegnie dalej przez dzielnicę Les Arceaux i przypomina, jak dużym przedsięwzięciem było kiedyś zaopatrzenie rozwijającego się Montpellier w wodę.
Peyrou jest popularne wśród mieszkańców, szczególnie późnym popołudniem. Jeśli pogoda dopisuje, warto zostać do zachodu słońca zamiast traktować promenadę jako szybki przystanek pomiędzy zabytkami.
4. Łuk Triumfalny – i widok, którego z ulicy nie widać
Pomiędzy Rue Foch a Peyrou stoi Porte du Peyrou, nazywana również Łukiem Triumfalnym Montpellier.
Budowla powstała pod koniec XVII wieku ku czci Ludwika XIV. Jest oczywiście znacznie mniejsza od paryskiego Łuku Triumfalnego, ale w przestrzeni historycznego Montpellier prezentuje się znacznie bardziej monumentalnie, niż sugerowałyby same wymiary.
Z poziomu ulicy można obejrzeć ją bezpłatnie. Ciekawsza możliwość pojawia się podczas wybranych spacerów organizowanych przez miejscowe biuro turystyczne – wtedy można wejść również na górny taras.
Na szczyt prowadzi około 90 stopni. Z góry widać dachy starego miasta, Peyrou, okoliczne wzgórza, a przy dobrych warunkach znacznie dalszy krajobraz.
Nie jest to atrakcja, dla której trzeba planować pół dnia. Najlepiej połączyć ją w jednej trasie z Rue Foch, Peyrou, Place de la Canourgue i katedrą.
5. Katedra św. Piotra – najbardziej charakterystyczny kościół Montpellier
Cathédrale Saint-Pierre trudno pomylić z inną świątynią.
Przed wejściem stoją dwa ogromne cylindryczne filary podtrzymujące portyk. Nadają fasadzie niemal obronny wygląd i sprawiają, że zabytek prezentuje się zupełnie inaczej niż klasyczna francuska katedra gotycka.
Kościół był początkowo częścią zespołu klasztornego. Katedrą stał się w XVI wieku po przeniesieniu siedziby biskupiej z Maguelone do Montpellier.
Bezpośrednio obok znajduje się historyczny Wydział Medycyny. Montpellier ma jedne z najstarszych tradycji akademickiego nauczania medycyny w Europie – statut szkoły medycznej pochodzi z 1220 roku.
Część historycznych pomieszczeń uczelni można oglądać podczas zorganizowanych wizyt. Jeśli interesuje Cię historia nauki i medycyny, warto sprawdzić ich dostępność przed przyjazdem.
Katedrę dobrze połączyć z Jardin des Plantes, który znajduje się praktycznie po sąsiedzku.
6. Musée Fabre – najważniejsze muzeum sztuki w Montpellier
Musée Fabre jest jednym z tych miejsc, które łatwo pominąć przy krótkim weekendzie, a później żałować, szczególnie jeśli interesuje Cię malarstwo.
Muzeum znajduje się kilka minut spacerem od Place de la Comédie i posiada rozbudowaną kolekcję sztuki europejskiej obejmującą kilka stuleci.
Nie jest to niewielka galeria, przez którą przechodzi się w pół godziny. Przy zainteresowaniu sztuką warto przeznaczyć na wizytę 2–3 godziny.
Osobna część kolekcji związana jest z Pierre’em Soulages’em – jednym z najważniejszych francuskich artystów XX i XXI wieku, znanym przede wszystkim z monumentalnych prac wykorzystujących czerń i światło.
Musée Fabre jest również dobrym planem awaryjnym na bardzo upalne popołudnie. W środku można odpocząć od temperatur, które latem w Montpellier potrafią mocno utrudnić zwiedzanie pieszo.
7. Jardin des Plantes – najstarszy ogród botaniczny we Francji
Kilka kroków od katedry znajduje się miejsce zupełnie inne od zatłoczonych placów centrum.
Jardin des Plantes powstał w 1593 roku i jest najstarszym ogrodem botanicznym we Francji. Początkowo służył studentom medycyny i badaniom nad roślinami leczniczymi.
Nie przypomina nowoczesnego, perfekcyjnie uporządkowanego ogrodu pokazowego. Ma bardziej akademicki charakter: stare drzewa, zacienione alejki, kolekcje roślin, szklarnie i miejsca, które wyglądają nieco dziko.
To właśnie jest jego największą zaletą.
Wstęp jest bezpłatny, ale ogród nie jest otwarty od rana do wieczora przez siedem dni w tygodniu. Harmonogram zmienia się sezonowo, dlatego nie warto planować wizyty bez sprawdzenia godzin otwarcia.
Dobrą trasą jest połączenie katedry → Jardin des Plantes → Place de la Canourgue → Łuku Triumfalnego → Peyrou.
8. Antigone – Montpellier, które udaje starożytne miasto
Po kilku godzinach spędzonych w Écusson warto zobaczyć coś zupełnie innego.
Antigone została zaprojektowana przez katalońskiego architekta Ricarda Bofilla. Dzielnica tworzy monumentalną oś ciągnącą się od okolic centrum w kierunku rzeki Lez.
Budynki pełne są kolumn, łuków, symetrii i geometrycznych detali nawiązujących do architektury antycznej. Również nazwy – Place de Thessalie czy Rue de l’Acropole – nie pozostawiają większych wątpliwości, skąd pochodziła inspiracja.
Efekt jest dość osobliwy.
Dla jednych Antigone będzie ciekawym przykładem postmodernistycznej urbanistyki, dla innych przeskalowaną scenografią. Warto zobaczyć ją właśnie po to, żeby wyrobić sobie własną opinię.
Duża część trasy jest piesza, dlatego najprościej rozpocząć w okolicy centrum i iść w kierunku Lez.
Nie kończ spaceru na Antigone. Po drugiej stronie rzeki zaczyna się kolejny etap rozwoju miasta.