Roussillon to jedna z najbardziej niezwykłych miejscowości Prowansji, położona w sercu Parku Regionalnego Luberonu. Słynie z intensywnie kolorowych skał i domów w odcieniach żółci, pomarańczu i czerwieni, które powstały dzięki obecności naturalnej ochry wydobywanej tutaj przez stulecia.
Największe atrakcje Roussillon związane są właśnie z tym wyjątkowym dziedzictwem. Warto przejść szlak Sentier des Ocres, odwiedzić dawne zakłady ochry oraz odkrywać malownicze uliczki historycznej wioski. Okolica oferuje także wiele ciekawych miejsc, między innymi Colorado Provençal, kopalnie w Gargas, Pont Julien i inne kamienne miejscowości Luberonu. Na samo Roussillon wystarczy jeden dzień, ale dłuższy pobyt pozwala spokojniej poznać krajobrazy i atrakcje regionu.
Spis treści:
Najciekawsze atrakcje Roussillon – ranking
W zestawieniu znalazły się najważniejsze zabytki, punkty widokowe, dawne tereny przemysłowe i szlaki związane z ochrowym krajobrazem Luberonu. Ranking obejmuje również miejsca położone w najbliższej okolicy, które pomagają zrozumieć geologię regionu oraz historię wydobywania naturalnych pigmentów.
1. Sentier des Ocres – ochrowe klify, dawne wyrobiska i trasy przez kolorowy las
Sentier des Ocres jest główną atrakcją Roussillon. Trasa została poprowadzona przez dawne odkrywkowe wyrobiska, w których ściany, wąwozy i niewielkie skalne wieże przybierają odcienie od jasnej żółci po głęboką czerwień. Formacje zostały ukształtowane przez eksploatację złóż, a następnie przekształcone przez deszcz, wiatr i spływającą wodę.
Do wyboru są dwa warianty spaceru. Krótsza trasa wystarcza do zobaczenia głównych ścian i punktów obserwacyjnych, natomiast dłuższa prowadzi przez bardziej zalesioną część terenu. Przy ścieżkach ustawiono tablice wyjaśniające pochodzenie ochry, historię jej wydobycia oraz przystosowanie roślin do piaszczystego podłoża.
Na trasie znajdują się schody, nierówności i odcinki pokryte drobnym pyłem, dlatego jasne obuwie szybko zmienia kolor. Dostęp może być czasowo zamykany z powodu silnych opadów, burz lub zagrożenia pożarowego. Aktualne warunki należy sprawdzić przed przyjazdem.
2. Historyczne centrum Roussillon – ochrowe fasady, kamienne schody i wąskie uliczki
Stara część miejscowości zajmuje strome wzgórze górujące nad ochrowymi wyrobiskami. Ulice prowadzą pomiędzy domami o elewacjach pokrytych naturalnymi pigmentami. Kolory nie są jednolite, ponieważ mieszkańcy stosowali różne proporcje ochry, wapna i innych składników, uzyskując szeroką gamę ciepłych odcieni.
Spacer najlepiej rozpocząć w dolnej części wioski i stopniowo kierować się ku kościołowi. Po drodze pojawiają się kamienne schody, sklepione przejścia oraz niewielkie place, takie jak Place Pignotte i Place de la Forge. Warto zwracać uwagę na okiennice, stare drzwi, dekoracyjne szyldy i sposób dopasowania budynków do nieregularnego podłoża.
Centrum jest niewielkie, ale strome ulice sprawiają, że szybkie przejście nie pozwala dobrze zobaczyć detali. Najspokojniej jest rano oraz późnym popołudniem, gdy większość jednodniowych wycieczek opuszcza miejscowość.
3. Wieża zegarowa i beffroi – dawna brama prowadząca do górnej części wioski
Jednym z charakterystycznych elementów zabudowy jest dawna wieża obronna przekształcona w wieżę zegarową. Obiekt stoi przy przejściu prowadzącym do najwyżej położonych ulic i przypomina o dawnych fortyfikacjach otaczających miejscowość.
Nad kamienną konstrukcją znajduje się metalowy campanile z dzwonem. Lekka forma zwieńczenia kontrastuje z masywną podstawą i jest dobrze widoczna z kilku punktów Roussillon. Przejście pod wieżą otwiera drogę w stronę kościoła Saint-Michel oraz tarasu widokowego.
Wieży nie należy traktować jako rozbudowanej atrakcji z dostępnym wnętrzem. Jest przede wszystkim elementem historycznego układu miejskiego i punktem orientacyjnym podczas spaceru. Najlepiej oglądać ją z dolnej części ulicy, skąd widać zarówno kamienną bramę, jak i metalowe zwieńczenie.
4. Kościół Saint-Michel – średniowieczna świątynia przy dawnych murach Roussillon
Kościół Saint-Michel stoi w najwyższej części wioski, w miejscu związanym z dawnym zamkiem i systemem fortyfikacji. Początki świątyni sięgają średniowiecza, choć jej obecny wygląd jest rezultatem późniejszych rozbudów oraz zmian wyposażenia.
We wnętrzu znajdują się dzieła wykonane przez pochodzącego z Roussillon rzeźbiarza Alexisa Poitevina. Należą do nich elementy kaplicy św. Michała, chrzcielnica oraz przedstawienie Chrystusa na krzyżu. Wystrój jest stosunkowo prosty, a niewielkie rozmiary budowli odpowiadają charakterowi dawnej wiejskiej parafii.
Kościół nadal pełni funkcje religijne. Dostęp może być ograniczony podczas nabożeństw, koncertów i wydarzeń lokalnych. Wizyta dobrze łączy się z wieżą zegarową oraz punktem orientacyjnym położonym powyżej świątyni.
5. Table d’orientation – panorama Mont Ventoux i Monts de Vaucluse
W górnej części Roussillon znajduje się taras z tablicą orientacyjną pomagającą rozpoznać szczyty oraz miejscowości widoczne na horyzoncie. Przy dobrej pogodzie panorama obejmuje Monts de Vaucluse, dolinę Calavonu i charakterystyczną sylwetkę Mont Ventoux.
Punkt pokazuje, że Roussillon nie jest odizolowaną osadą pośród ochrowych wzgórz. Widać stąd układ pól, winnic, sadów i lasów rozciągających się pomiędzy kolejnymi wioskami Luberonu. Krajobraz zmienia się sezonowo – wiosną dominuje świeża zieleń, latem suche odcienie pól, a jesienią kolory winnic.
Taras warto odwiedzić rano, gdy powietrze bywa bardziej przejrzyste. Późnym popołudniem światło lepiej podkreśla z kolei fakturę dachów i ochrowych fasad położonych poniżej punktu.
6. Punkt widokowy na ochrowe klify – panorama wioski wzniesionej ponad czerwonymi skałami
Jeden z najbardziej czytelnych widoków na Roussillon otwiera się przy drodze prowadzącej od strony Apt. Z tej perspektywy zabudowa wydaje się wyrastać bezpośrednio z ochrowych ścian, a kolory domów tworzą przedłużenie naturalnego podłoża.
Punkt pozwala dostrzec różnicę pomiędzy architekturą Roussillon a jasnymi, wapiennymi miejscowościami Luberonu. Elewacje były tradycyjnie pokrywane pigmentami dostępnymi na miejscu, dzięki czemu budynki wpisują się w otaczający krajobraz.
Zatrzymywanie samochodu poza wyznaczonymi miejscami jest niebezpieczne ze względu na wąskie drogi i ruch turystyczny. Najlepiej skorzystać z parkingu, a następnie podejść do punktu pieszo. Podobna panorama pojawia się także na ścieżce prowadzącej w kierunku Sentier des Ocres.
7. Fontaine des Naïades i dawne lavoir – fontanna oraz ślady codziennego życia mieszkańców
Fontaine des Naïades jest jedną z niewielkich atrakcji ukrytych pomiędzy ulicami Roussillon. Fontanna i znajdujące się w pobliżu dawne miejsca prania przypominają o czasach, gdy dostęp do bieżącej wody w domach nie był powszechny.
Lavoir pełniło jednocześnie funkcję użytkową i społeczną. Mieszkańcy przychodzili tu po wodę, prali tkaniny i wymieniali informacje dotyczące życia wioski. Takie obiekty były ważnym elementem infrastruktury wielu prowansalskich miejscowości.
Miejsce nie wymaga długiego zwiedzania, ale dobrze uzupełnia spacer nastawiony na architekturę codzienności. Przy fontannie można zwrócić uwagę na kontrast pomiędzy wodą, jasnym kamieniem i ścianami zabarwionymi pigmentem.
8. Ôkhra – Écomusée de l’Ocre – dawna fabryka pigmentów i warsztaty poświęcone kolorom
Ôkhra działa w dawnej fabryce Mathieu, położonej przy drodze prowadzącej z Apt do Roussillon. Zakład powstał w pierwszej połowie XX wieku i zajmował się przetwarzaniem wydobytego piasku na pigment możliwy do wykorzystania w budownictwie, sztuce i rzemiośle.
Podczas zwiedzania można poznać kolejne etapy produkcji, od płukania surowca i oddzielania piasku po suszenie, mielenie oraz przygotowywanie gotowych barwników. Zachowane urządzenia, zbiorniki i pomieszczenia fabryczne pomagają zrozumieć skalę dawnego przemysłu.
Ekomuzeum organizuje także warsztaty malarskie oraz zajęcia poświęcone wytwarzaniu farb, pasteli i tradycyjnych tynków. Program zmienia się w ciągu roku, a udział w części zajęć wymaga wcześniejszego zgłoszenia. Na spokojną wizytę należy przeznaczyć co najmniej półtorej godziny.
9. Targ w Roussillon – czwartkowe stoiska z żywnością i produktami prowansalskimi
Cotygodniowy targ odbywa się w Roussillon w czwartkowe poranki. Nie jest tak rozległy jak sobotni rynek w Apt, ale pozwala zobaczyć miejscowość w bardziej codziennym rytmie oraz kupić produkty pochodzące z okolicznych gospodarstw.
Na stoiskach pojawiają się warzywa, owoce, sery, pieczywo, oliwki, zioła, miód i wyroby rzemieślnicze. Oferta zależy od sezonu, dlatego latem dominują pomidory, melony i owoce pestkowe, a jesienią przetwory oraz produkty związane z końcem zbiorów.
W dzień targowy centrum jest bardziej zatłoczone, a miejsca parkingowe zapełniają się wcześniej. Przyjazd rano pozwala połączyć zakupy ze spacerem po ulicach, zanim przy wejściu na Sentier des Ocres pojawi się największy ruch.
10. Chemin des Ocres – pieskie połączenie dawnej fabryki Mathieu z centrum Roussillon
Pomiędzy Ôkhra a wioską wyznaczono trasę pieszą, która pozwala połączyć zwiedzanie dawnej fabryki z historycznym centrum bez ponownego wsiadania do samochodu. Spacer zajmuje kilkadziesiąt minut i prowadzi przez krajobraz związany z dawną działalnością ocrierów.
Po drodze można obserwować piaszczyste podłoże, lasy oraz fragmenty terenu przekształcone przez wydobycie. Trasa pomaga zachować ciągłość opowieści – od miejsca, gdzie surowiec był przetwarzany, do wioski, której wygląd ukształtowało stosowanie naturalnych pigmentów.
Ścieżka nie jest tak widowiskowa jak Sentier des Ocres, ale zwykle panuje na niej mniejszy ruch. W upalny dzień potrzebny jest zapas wody, a po opadach niektóre odcinki mogą być śliskie.
11. Balade du Bois de Saint-Jean – spokojna trasa przez lasy rosnące na ochrowym podłożu
Bois de Saint-Jean jest propozycją dla osób, które chcą zobaczyć ochrowy krajobraz poza najpopularniejszymi wyrobiskami. Oznakowana trasa prowadzi przez lasy sosnowe, wrzosowiska i odsłonięcia kolorowego piasku.
Spacer pozwala obserwować roślinność przystosowaną do kwaśnego, piaszczystego podłoża. Pojawiają się sosny morskie, sosny zwyczajne, wrzosy i czystki. Z bardziej otwartych fragmentów widać dolinę Calavonu, winnice oraz wsie położone u podnóża Luberonu.
Pętla jest łatwiejsza i mniej zatłoczona niż trasy przy głównych atrakcjach, ale wymaga wygodnego obuwia. Całe przejście zajmuje około dwóch godzin. Latem dostęp do obszarów leśnych może podlegać ograniczeniom związanym z zagrożeniem pożarowym.
12. Les Ocres à vélo – rowerowa trasa przez ochrowe miejscowości i dolinę Calavonu
Trasa Les Ocres à vélo łączy miejscowości położone na terenie masywu ochrowego. Prowadzi bocznymi drogami przez okolice Apt, Roussillon, Gargas, Rustrel i innych wiosek związanych z wydobyciem pigmentów.
Wycieczka pokazuje większą skalę krajobrazu niż pieszy spacer. Ochrowe wzgórza sąsiadują z winnicami, sadami wiśniowymi, polami lawendy i jasnymi masywami wapiennymi. Na trasie można zatrzymywać się przy punktach widokowych oraz dawnych obiektach przemysłowych.
Pełna pętla jest długa i wymaga odpowiedniej kondycji. Osoby nastawione na rekreację mogą przejechać tylko wybrany fragment albo skorzystać z roweru elektrycznego. W lecie przejazd najlepiej rozpocząć rano, ponieważ część dróg jest pozbawiona cienia.
13. Mines de Bruoux w Gargas – podziemne korytarze wykute podczas wydobywania ochry
Mines de Bruoux znajdują się w Gargas, kilka kilometrów od Roussillon. W przeciwieństwie do odkrywkowego Sentier des Ocres tutejsza eksploatacja odbywała się w podziemnych galeriach wykutych w kolorowej skale.
Zwiedzanie prowadzone jest z przewodnikiem i pokazuje fragment rozbudowanego systemu korytarzy. Opowieść obejmuje techniki wydobycia, warunki pracy górników oraz znaczenie przemysłu ochrowego dla lokalnej gospodarki. Wnętrze kopalni utrzymuje niższą temperaturę niż teren na zewnątrz, dlatego dodatkowa warstwa ubrania przydaje się nawet latem.
Wejścia odbywają się o wyznaczonych godzinach, a liczba miejsc w grupie jest ograniczona. Rezerwacja jest szczególnie istotna w sezonie wakacyjnym. Kopalni nie należy łączyć z Roussillon w bardzo napiętym planie, ponieważ samo oprowadzanie oraz dojazd wymagają odpowiedniego zapasu czasu.
14. Colorado Provençal w Rustrel – rozległe dawne kamieniołomy i ochrowe formacje
Colorado Provençal znajduje się w pobliżu miejscowości Rustrel. Obszar obejmuje dawne odkrywkowe kamieniołomy, wąwozy, stożki oraz formacje określane jako kominy wróżek. Kolory obejmują jasną żółć, pomarańcz, czerwień, a miejscami także niemal białe odcienie.
Do wyboru są dwie główne trasy. Krótszy wariant prowadzi przez obszar nazywany Saharą, a dłuższy dociera do kilku punktów widokowych. Po drodze można zobaczyć pozostałości infrastruktury przemysłowej, między innymi rury, pompy i dawne baseny wykorzystywane podczas obróbki surowca.
Colorado Provençal jest bardziej rozległe niż Sentier des Ocres. Nie należy jednak traktować obu miejsc jako zamienników. Roussillon oferuje zwarte wyrobisko połączone bezpośrednio z zabytkową wioską, natomiast Rustrel daje możliwość dłuższej wędrówki przez zróżnicowany teren. Dostęp może wymagać rezerwacji w popularnych miesiącach.
15. Pont Julien – rzymski most na dawnej Via Domitia
Pont Julien leży pomiędzy Roussillon a Bonnieux. Kamienny most powstał przy trasie Via Domitia, która łączyła Italię z rzymskimi prowincjami położonymi dalej na zachód.
Konstrukcja składa się z trzech głównych przęseł oraz mniejszych otworów pomagających przepuszczać wodę podczas gwałtownych przyborów rzeki Calavon. Jasny kamień wyraźnie kontrastuje z zielenią doliny i ciemniejszymi wzgórzami widocznymi w oddali.
Most jest dostępny przez cały rok i nie wymaga długiego zwiedzania. Może stanowić krótki przystanek podczas przejazdu z Roussillon do Bonnieux albo początek wycieczki rowerowej po dolinie. Ruch samochodowy został przeniesiony na nowszą przeprawę, dzięki czemu historyczny obiekt można spokojnie oglądać pieszo.
16. Conservatoire des terrasses de culture w Goult – kamienne tarasy, oliwki i dawne rolnictwo Luberonu
Goult leży pomiędzy Roussillon a Gordes i zachował spokojniejszy charakter niż najbardziej popularne wioski regionu. W górnej części miejscowości rozpoczyna się krótka trasa prowadząca przez konserwatorium dawnych tarasów uprawnych.
Kamienne mury podtrzymywały ziemię na stromych zboczach, umożliwiając sadzenie oliwek, migdałów i roślin użytkowych. Pomiędzy tarasami znajdują się bories, niewielkie budowle oraz elementy dawnej infrastruktury rolniczej.
Spacer można połączyć z wejściem do młyna jerozolimskiego i punktem widokowym na równinę Calavonu. Cała pętla jest krótka i nie wymaga tak dużego wysiłku jak dłuższe górskie szlaki. Stanowi interesujące uzupełnienie Roussillon, ponieważ pokazuje krajobraz Luberonu kształtowany nie przez przemysł, lecz przez wielowiekową pracę rolników.
17. Falaise de la Madeleine w Lioux – wapienna ściana i kontrast dla ochrowych krajobrazów
Nad niewielkim Lioux wznosi się długa wapienna ściana Falaise de la Madeleine. Jej jasne, szare i miodowe odcienie tworzą wyraźny kontrast z czerwonymi skałami Roussillon.
Oznakowana pętla prowadzi przez zalesione obniżenia i grzbiet ponad wioską. Z wyższych fragmentów otwierają się widoki na Monts de Vaucluse, Luberon oraz pola rozciągające się pomiędzy kolejnymi miejscowościami. Trasa jest trudniejsza niż spacer przez Sentier des Ocres i obejmuje bardziej strome podejścia.
Na wycieczkę potrzebne są stabilne buty, zapas wody i mapa trasy. Przy silnym mistralu odsłonięte fragmenty grzbietu mogą być nieprzyjemne, a podczas upału wędrówkę najlepiej rozpocząć wcześnie.
18. Abbaye de Sénanque – cysterski klasztor w dolinie niedaleko Gordes
Abbaye Notre-Dame de Sénanque znajduje się w wąskiej dolinie położonej za Gordes. Romański klasztor został założony w XII wieku i nadal jest zamieszkany przez wspólnotę cysterską.
Podczas zwiedzania można zobaczyć kościół opacki, krużganek, kapitularz, dormitorium oraz pomieszczenie służące dawniej do ogrzewania zakonników. Architektura jest oszczędna i podporządkowana rytmowi życia monastycznego, dlatego wyraźnie różni się od barwnych ulic Roussillon.
Przed klasztorem znajdują się pola lawandynu, ale ich wygląd zależy od terminu kwitnienia, pogody i prac rolniczych. Nie należy wchodzić pomiędzy rośliny ani traktować terenu opactwa jak zwykłego pleneru fotograficznego. Wnętrza są udostępniane zgodnie z aktualnym harmonogramem, który trzeba sprawdzić przed przyjazdem.
Roussillon w jeden dzień – jak zaplanować zwiedzanie ochrowej wioski
Jednodniową wizytę najlepiej rozpocząć rano na Sentier des Ocres. Wczesna pora oznacza niższą temperaturę i mniejszy ruch na schodach oraz w wąskich fragmentach trasy. Po wyjściu można przejść do historycznego centrum, zatrzymując się przy punkcie widokowym na klify.
Spacer przez wioskę powinien prowadzić obok Place de la Mairie, wieży zegarowej i kościoła Saint-Michel. Następnie można wejść do punktu z tablicą orientacyjną, skąd widać Mont Ventoux i Monts de Vaucluse. Zejście inną ulicą pozwala zobaczyć fontannę, dawne lavoir oraz mniej uczęszczane przejścia pomiędzy domami.
Po południu dobrym wyborem będzie Ôkhra. Zwiedzanie dawnej fabryki wyjaśnia, w jaki sposób piasek o intensywnym kolorze zmieniał się w pigment stosowany do malowania budynków. Przy odpowiedniej pogodzie powrót do centrum można zaplanować pieszym Chemin des Ocres.
W czwartek trasę dobrze rozpocząć od targu, a Sentier des Ocres odwiedzić bezpośrednio po zakupach. W sezonie letnim centrum szybko się zapełnia, dlatego nie należy odkładać przyjazdu na godziny południowe.
Roussillon w dwa lub trzy dni – szlaki, kopalnie i pobliskie wioski
Pierwszy dzień można przeznaczyć na Sentier des Ocres, historyczne centrum i Ôkhra. Taki układ pozwala poznać krajobraz, architekturę oraz przemysłową historię miejscowości bez ciągłego przemieszczania się samochodem.
Drugiego dnia dobrym rozwiązaniem jest Mines de Bruoux oraz Colorado Provençal. Oba miejsca pokazują odmienne metody wydobywania ochry. W Gargas zwiedza się podziemne korytarze, natomiast w Rustrel spaceruje się przez rozległe wyrobiska odkrywkowe. Połączenie atrakcji wymaga wcześniejszego sprawdzenia godzin wejścia do kopalni.
Osoby preferujące spokojniejsze tempo mogą zamiast Rustrel wybrać Bois de Saint-Jean, Pont Julien i Goult. Taki plan łączy łatwą wędrówkę, zabytek z czasów rzymskich oraz tradycyjny krajobraz rolniczy Luberonu.
Trzeci dzień można przeznaczyć na Lioux albo okolice Gordes. Falaise de la Madeleine będzie odpowiednia dla osób szukających aktywnej wycieczki, natomiast Abbaye de Sénanque i Village des Bories pozwalają skoncentrować się na architekturze oraz historii regionu.
Kiedy najlepiej pojechać do Roussillon
Wiosna jest dobrym okresem na spacery i wycieczki rowerowe. Temperatury zwykle pozwalają spędzać większą część dnia na zewnątrz, a roślinność tworzy wyraźny kontrast z ochrowym podłożem. Po intensywnych opadach część szlaków może być jednak czasowo zamknięta.
Latem trzeba przygotować się na upał, duży ruch i ryzyko pożarów. Dostęp do lasów oraz atrakcji przyrodniczych może być ograniczany decyzją władz. Sentier des Ocres i Colorado Provençal najlepiej odwiedzać rano, zabierając wodę, nakrycie głowy i ochronę przeciwsłoneczną.
Jesień zapewnia przyjemne warunki do wędrówek, a kolory winnic i sadów uzupełniają paletę ochrowych skał. Zimą miejscowość jest spokojniejsza, ale godziny działania muzeów, tras i lokali gastronomicznych mogą być ograniczone.
Pora kwitnienia lawendy nie ma stałej daty i zależy od wysokości, pogody oraz przebiegu sezonu. Przyjazdu do Sénanque nie należy planować wyłącznie na podstawie archiwalnych zdjęć, ponieważ pola mogą wyglądać inaczej w kolejnych latach.
Jak dojechać do Roussillon i poruszać się pomiędzy atrakcjami
Roussillon nie ma stacji kolejowej. Najbliższe większe węzły transportowe znajdują się między innymi w Avignon i Cavaillon, skąd podróż trzeba kontynuować autobusem albo samochodem. Regionalna linia autobusowa łączy Roussillon z Apt, Gordes i miejscowościami położonymi w zachodniej części Luberonu, ale częstotliwość kursów zależy od dnia oraz sezonu.
Samochód ułatwia zwiedzanie kopalni w Gargas, Colorado Provençal, Lioux i opactwa Sénanque. W sezonie parkingi w Roussillon są płatne, a miejsca położone najbliżej Sentier des Ocres szybko się zapełniają. Większe pojazdy i autokary podlegają osobnym zasadom wjazdu oraz postoju.
Historyczne centrum zwiedza się pieszo. Ulice są strome, wąskie i miejscami pokryte nierównym brukiem. Sentier des Ocres ma liczne schody, dlatego pełna trasa nie jest przystosowana do wózków dziecięcych ani osób o znacznie ograniczonej mobilności.
Rower sprawdza się podczas wycieczek po dolinie Calavonu, ale podjazdy do wiosek mogą być męczące. Rower elektryczny ułatwia połączenie Roussillon z Goult, Bonnieux i Gargas, szczególnie podczas cieplejszych dni.
Roussillon atrakcje – które miejsca wybrać podczas pierwszej wizyty
Podstawowy program powinien obejmować Sentier des Ocres, historyczne centrum, wieżę zegarową, kościół Saint-Michel i punkt widokowy na Mont Ventoux. Ten zestaw pokazuje najważniejsze elementy krajobrazu oraz architektury miejscowości.
Osoby zainteresowane historią przemysłu powinny dodać Ôkhra i Mines de Bruoux. Pierwsze miejsce wyjaśnia proces przetwarzania pigmentów, natomiast drugie pozwala wejść do podziemnych korytarzy wykorzystywanych przez górników.
Miłośnicy aktywnego wypoczynku mogą wybrać Bois de Saint-Jean, trasę rowerową przez masyw ochrowy albo Falaise de la Madeleine. Rodziny z młodszymi dziećmi powinny uwzględnić liczne schody i intensywne nasłonecznienie na otwartych odcinkach.
Roussillon nie wymaga pośpiesznego zaliczania wielu punktów. Najwięcej informacji o miejscowości przynosi połączenie spaceru przez dawne kamieniołomy z obserwowaniem fasad, zakładu przetwórczego i szerszego krajobrazu Luberonu. Jeden dzień wystarczy na najważniejsze atrakcje, ale dłuższy pobyt pozwala zobaczyć, jak geologia, przemysł i tradycyjna architektura ukształtowały cały region.
